Woorden vinden…
…nee, ik schrijf de laatste tijd niet vaak op de log. Niet omdat ik niet genoeg te vertellen heb…maar het is meer dat ik er de woorden niet voor kan vinden…Ken je het?…het moeten missen van iemand of wat dan ook? Zo ik mis hem die mij zo dierbaar was en nog steeds is… En in het nu van alledag zijn er ook andere mensen die ik mis.
Ze zijn er nog wel , maar ik mis ze omdat er geen contact is. Of omdat ik daar niet meer ben…Ondertussen gaat alles hoe dan ook door…Het zorgen voor mijn meisjes, de zusjes. De allesjes, die opgroeien en zijn zoals ze zijn, die me mama laten zijn…Er is het huishoudelijke wat vraagt om onderhouden te worden…En ik, die in gesprek ga, tweewekelijks met de man die daarvoor geleerd heeft en die mij laat ervaren…Drie dagen per week is er het werk als ambulant begeleider voor doven…Op donderdagavond ga ik naar ZUMBA…en de weken gaan om.
De tuin momenteel is rustig, er is weinig te doen. Alsof de herfst en de winter al begonnen zijn. De zaden van het afgelopen seizoen zijn verstopt in de grond, wachtend op het volgende jaar…en ik kijk er nu al naar uit….Want de lente zal weer komen en de tuin, zal verder groeien…Volgend jaar zal het het eerste jaar van missen voorbij zijn, hoe zal het dan zijn?…
Ondertussen maak ik nu plannen om opnieuw de koffer in te pakken…ik weet het nog niet…of ik zal gaan…In mei ben ik op reis gegaan, alles even achtergelaten. Het was goed. Voordat het jaar om is, wil ik nogmaals gaan. Zoeken, ruimte vinden, ordenen en verder gaan…
5 September 2010 at 22:42
“Stop met zoeken en je zult vinden”, zei iemand ooit tegen mij, “want als je zoekt, vindt je niet…”
Of het waar is, weet ik niet zeker, maar voor een deel klopt het bij mij… en ik vind het waard om over na te denken…
knuffel in gedachten
5 September 2010 at 22:46
Hoewel ik het op een andere manier heb meegemaakt, den ik dat het gemis blijft, net als de mooie herinneringen…
Met het gemis moet en kun leren leven, de herinneringen kun je koesteren, en van genieten, hoop ik…
7 September 2010 at 01:04
het missen blijft lieve schat . wat het missen is houden van een dierbaar persoon dat jou vader was en voor altijd blijft . wat dat kun je niet wissen . daarom blijf je hem missen , en ook dat hoordt bij het leven , dat is de cirkel van het leven en dat doet ontzetten veel pijn . en voor je dat kan acepteren moet je er eerst vrede mee krijgen , dat hij daar is waar altijd liefde is .
en waar liefde is gebied de heer zijn zegen lieverd ,en op die manier moet ik het ook aanvaarden . maar dat neemt niet weg dat ik mijn lieve broer ook onzetten mis . maar ik gedenk hem met liefde in mijn hart . en dat koester ik voor zolang ik leef , en als mijn tijd daar is,
kan ik het daar weer delen met hem mijn lieve broer en jou lieve heit. ik omarm jou met liefde. net als heit hij zal vast over jou waken .heel veel liefs
7 September 2010 at 01:33
lieverd niemand weet wat leven is ,
alleen dat het ons is gegeven .
en dat van dit geheimenis.
GOD het begin en het einde is .
heel veel liefs
25 September 2010 at 19:33
Lieve Plaus,
even weer de moed gehad om mijn logje “verder” te belezen…
en ook weer even op jouw “wollig” geraakt.
Bijna weer moeten ervaren hoe gelijk onze levens lopen,hoeveel rake raakpunten zich telkens weer raken.
Het lot brengt ons bij elkaar….alsof het zo behoort te zijn..
Om een maatje te vinden in deze pijn…een lotgenoot,zoals dat mooi heet.
Ik geloof er stellig in dat dit zo is,opdat wij er steeds weer voor elkander kunnen zijn…
Wonderbaarlijk…